Geloof en de irrationele voordeur

Voor zover ik wist was het idee dat je geloven maar mooi achter je voordeur doet inmiddels wel verdwenen, maar voor het eerst sinds jaren kwam ik de uitspraak anno 2016 weer tegen! En dat uitroepteken is er echt in mijn geest. Hoe kan iemand nog werkelijk denken dat geloven een huispak is dat je uit doet zodra je je jas pakt?

Stel, ik geloof dat dieren dezelfde lichamelijke integriteit toekomt als mensen. Mensen zijn zoogdieren, waarom zou het niet zijn toegestaan om proeven op mensen uit te voeren – of hen te doden – en op andere dieren wel? Met nadruk: stel.

Dat betekent dat ik geen dierlijke producten wil gebruiken. Ik wil niet medeplichtig zijn aan het schenden van mijns inziens voor dieren geldende rechten. Thuis leef ik veganistisch…en dan loop ik zo af en toe de deur uit, de straat op. Zijn er serieus mensen die eisen van een veganist dat die hele overtuiging alleen geldt als hij thuis is? Serieus?

Stel, ik heb ik een seksuele voorkeur voor mensen van het vrouwelijk geslacht en ik beschouw deze lesbische geaardheid als een belangrijk deel van mijn identiteit. Als ik tv kijk, ben ik lesbisch (en daar hoeft tegelijkertijd geen enkele praxis aan te pas te komen) en als ik werk ben ik uiteraard nog steeds lesbisch. Ook al merk je dat aan het werk uit mijn handen niet. Zijn er serieus mensen die vinden dat ik buiten mijn eigen huis niets moet uiten dat een hint geeft over mijn liefde voor vrouwelijk schoon? En eisen deze personen dan tegelijkertijd dat een hetero-vrouw dan ook nooit refereert aan háár relaties of alleen al het plezier dat het zicht op een knappe man haar geeft?

Ik beschouw me niet gediscrimineerd, al mag dat zo lijken omdat ik vind dat er ongelijk behandeld wordt. Gelukkig trekken in Nederland gelovigen zich geen reet aan van het voordeur-principe van onnadenkenden. Wat me blijft verbazen is dat dit principe aangehaald blijft worden. Er is serieus het idee dat je geloof uitoefent als een vrijetijdsbesteding en dat je andere overtuigingen kunt hebben in het maatschappelijke verkeer dan de overtuigingen die je persoonlijk houdt. Het is volgens sommige mensen dus mogelijk dat ik thuis denk dat ik (de mens) niet de maat der dingen ben en rustig een uur later buiten zal vinden dat de mens wél de maat der dingen is. En het zijn niet de minste die deze onzin roepen. Het zijn o.a. politici, journalisten en soms zelfs wetenschappers.

What the actual bloody fuck??!

Advertenties

Raadsel

Wat is je authentieke zelf? Ik kan over van alles van mening veranderen. Ik ben bij mijn man anders dan bij mijn ouders en bij mijn beste vriendin weer anders dan bij mijn man. Bij alle vier voel ik me prima op mijn gemak. Het goed bedoelde advies ‘wees gewoon jezelf’ is een raadsel voor me. Ik ben in zo veel situaties weer anders en dat is helemaal niet slecht.

Ik zou me overal wel op mijn gemak willen voelen, maar dan verlies ik mijn alertheid en alert zijn kan het verschil maken tussen leven en dood.

Nee, ‘wees gewoon jezelf’ is een waardeloos advies.

Gedachten in Italië

Ik zou een uitgebreid gesprek, een uitgebreide kennismaking willen hebben. Wie is dit? Wat kan ik leren? Waar maak ik diegene blij mee? Waar kunnen wij het uitgebreid over hebben en hoe gaat dat in z’n werk?

Is dit verveling van me? Je maakt mij niet wijs dat anderen altijd, vroeger en nu, hun gedachten kwijt konden bij anderen. Hoe overleefden zij dat? Wat deden zij ter geruststelling? Corresponderen? Wat jammer dat we daar tegenwoordig de tijd niet meer voor nemen.

Wat kan ik vragen? Wat kunnen we bespreken? Mag ik nog van mezelf uitgaan? Hoe krijg ik antwoord? Wat spreken we af als kennismaking? Hoe ga ik dit doen?

Ik heb een hekel aan mezelf als ik me niet verstaanbaar kan maken en alleen maar sta te glimlachen om anderen zich op hun gemak te laten voelen.

Het is waardeloos tijd te steken in sympathiseren met een Italiaanse die je nooit meer zult zien, al kan het zijn dat ik haar dag maak door haar vriendelijk te behandelen…

The grass is no greener over there!

“Do what thrills you! I’m 30, have 2 “practical degrees” (neither of which are in what I love), and I’ve left my very stable job to open a film studio in my home town because it kills me a little bit every day to not be doing something I’m passionate about. Stay with what you love, and you will be so much farther ahead.
The grass is no greener over there! You got this!”

Schreef Kellly Finerty op Facebook