Groepspedagogiek

The_World_Affairs_Council_and_Girard_College_present_Bill_Cosby_(6344413702)_(cropped_to_Cosby)

Toen Bill Cosby nog kón, jaren geleden, bereikte hij de publiciteit met een pleidooi voor meer ruggengraat en zelfredzaamheid bij de zwarte gemeenschap in de Verenigde Staten. Het was tegen het zere been. Cosby veroordeelde het slachtofferdenken en pleitte ervoor dat de zwarte gemeenschap in zichzelf investeert. Eigenlijk kun je met Bill Cosby helemaal niet meer aankomen, maar had hij een punt?

Etnisch profileren en de verwachting van politieagenten dat zwarte mannen per definitie zullen schieten zijn schering en inslag. In de afgelopen jaren zijn vele zwarte mannen het slachtoffer geworden van de (niet zelden racistische) aannames van politieagenten, van bezuinigingen op het goed trainen van die agenten bij stress-situaties en van de spijtige ervaring van politieagenten dat zwarte mannen inderdaad vaak schieten. Het gevolg is dat zwarte jongens opgroeien met geheel eigen en absurde gedragsregels in de openbare ruimte. Geen handen in je zakken stoppen, altijd overmatig beleefd blijven tegen agenten, accepteren dat je in je mooie zelf gekochte auto vaker staande gehouden zult worden. Een ander gevolg is Black Lives Matter, dat terecht breed de aandacht vraagt voor de vooroordelen van de politie en de dodelijke gevolgen daarvan.

Vanzelfsprekend is het beter trainen van de politie een oplossing van het probleem. Niet verstarren bij stress-situaties, zicht blijven houden op de realiteit en een zo breed mogelijk scala van vooroordelen hebben zodat je niet automatisch voor die ene gaat. Het kan goed zijn dat vooroordeel nr. 23 de huidige situatie is.

Een andere, banalere, oplossing voor etnisch profileren en racistisch politiegeweld zou zijn als de groepen die eronder lijden een minder opvallend onderdeel zijn van het reguliere daderprofiel. Zoals elke simpele racist het al zegt: als er niet zoveel indianen/zwarten/Marokkanen/Joden werden genoemd als gezochte criminelen, zouden ze minder als hele groep daarop aangekeken worden. Lekker makkelijke conclusie, maar hoe voorkomen de groepen als geheel de criminaliteit van een deel? En zijn ze wel één groep?

Na verschillende aanslagen door islamitische terreurgroepen werd telkens door anonimi  en politici gevraagd aan ‘de’ islamitische gemeenschap om deze aanslagen te veroordelen. Sommige moslims deden dat direct en ronduit. Vanzelfsprekend. Ze zijn tegen moord en terreur. Andere moslims vroegen zich af wat het dan deed als zij het veroordeelden. Wie van de (potentiële) terroristen luistert daarnaar? Wat heeft de maatschappij aan een veroordeling van terreur door de moslim op de hoek?

Ik vermoed veel. Ik vermoed effect. Al kan ik daarmee niet beweren dat moslims en welke andere groep dan ook verplicht zijn om amoreel gedrag altijd en als antwoord te veroordelen. In mijn eigen club is een grootscheeps schandaal aan het voortslepen ten aanzien van seksueel misbruik. De clerus heeft er (ten lange leste) veroordelend op gereageerd. De leken reageerden sneller en massaal. Een groot deel zei vaarwel. Van de mensen die bleven, was er een aanzienlijk aandeel dat opheldering, straf en scherpe maatregelen voor de toekomst eiste. Voor wie het buiten de Kerk niet gezien heeft: er is heftig veroordelend gereageerd. In de publieke opinie heerst zodoende nu het idee dat de clerus laks is en daarentegen dat de leken het seksueel misbruik niet in de hand hebben gewerkt.

Een sociaal netwerk helpt altijd. Mensen die ontsporen hebben een vangnet nodig. Dat zijn familie en vrienden, maar dat zijn ook de maatschappelijke groepen waartoe je behoort. Ook die maatschappelijke groepen waar je nooit voor gekozen hebt, zoals je etniciteit. Buurtvader-projecten en aanverwante sociale controle bewijzen dat betrokkenheid, het stimuleren van sociaal wenselijk en het afkeuren van asociaal gedrag werken – ook als je niet bevriend of genetisch verwant bent.

Het afkeuren van aanslagen zal een doorgewinterde terrorist niet verwarren. Die denkt dat iedereen behalve hij afvallig is. Maar voor de jongens aan de zijlijn die hun leven van betekenis willen maken, is het buitengewoon belangrijk dat in de verste verte iedereen terroristisch martelaarschap grondig afwijst.

Cosby had gelijk dat de zwarte gemeenschap zichzelf moet helpen. Hij had meer mogen erkennen dat een slechte startpositie (gebroken gezin, verscheurende armoede, slecht onderwijs, beroerde woonomstandigheden, gezondheidsproblemen) alles bemoeilijkt, maar het maakt uit als je allemaal uitkijkt naar elkaar. Als geaccepteerd wordt dat jouw kind ook wordt opgevoed door mensen om je heen. Als door kinderen, door jongeren, gezien wordt dat ze met positief gedrag het verschil maken. Voor zichzelf en voor anderen.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s