Het bloed

Sinds 2009 bestaat dit blog. In eerste instantie op Blogspot en nadat ik een aantal jaar later hoorde dat Blogspot zou verdwijnen (wat nog geen bewaarheid is geworden op het moment van dit schrijven) verhuisde ik mijn teksten naar WordPress. Nee, ik had zelf niet verwacht dat ik dit weblog zo lang vol zou houden. Ik heb jarenlang het idee van een weblog afgewezen, omdat ik dacht dat ik alleen kon schrijven als een ander een onderwerp aan zou geven. Op eigen initiatief schrijven, dat lag mij niet. Dacht ik.

Regelmatig verbaasde mij het bezoekersaantal ten positieve en als gevolg daarvan dacht ik na hoe ik meer van dat weblog kon maken. Hoe ik meer lezers zou weten te interesseren en wat ik om die reden aan zou kunnen passen aan lay-out, onderwerpen en schrijfstijl. Ik heb daar aardig mee zitten knutselen, maar ik kan niet zeggen dat ik echt iets heb gewijzigd aan de geest van dit blog. Het is me simpelweg niet gelukt iets langdurig te veranderen.

Wat dit weblog niet heeft geholpen. zijn de herhaaldelijke afsluitingen. Vanwege conflicten of omdat ik moedeloos was geworden van mijn eigen ambitie en niet meer naar deze site om wilde kijken, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. De bezoekersaantallen waren na de afsluitingen logischerwijs gereduceerd tot nul.

Tijdens mijn rusteloze, en waardeloze, speurtocht naar een échte carrière, een levensvervulling, een succes, heb ik onder andere ook gedacht dat ik vaker zou moeten schrijven. Mijn teksten aanbieden op andere sites of in ouderwetse media. Dat heb ik uiteindelijk nooit aangedurfd. Ik lees veel schrijvers en ik heb niet het natuurtalent, noch de motivatie om het vak te leren. Ik houd veel meer van lezen dan van schrijven en daarbij maakt schrijven mij pas echt gelukkig als ik dat achteloos en zonder doelstellingen mag doen. Zoals hier.

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ervaring heeft me geleerd dat het me niet loont om naar bepaald publiek toe te schrijven wanneer het mijn hyperpersoonlijke weblog is. Ervaring leert dat ik mijn weblog af kan sluiten, maar dat teksten die ik dan hier neerzet, zo zonder enige lezer, evenzogoed in een schrift had kunnen zetten. Het heeft een hele jeugd geduurd voor ik erachter kwam, maar uiteindelijk is het enige dat je kunt doen datgene wat jou ligt, datgene waar je behoefte naar uitgaat, datgene waarop een beroep wordt gedaan door een expliciete ander, dat appél – binnenin jou of vanuit een ander.

Ik ga maar door met dit weblog. Omdat ik niet anders kan. Het bloed…afijn…

Advertenties

Een gedachte over “Het bloed

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s